Νέα προσθήκη στην οικογένεια

Τί και αν έχουμε προσαρμοστεί πλέον στις ανάγκες του ενός παιδιού; Τί και αν έχουμε μπει σε ένα ρυθμό και οι μέρες κυλούν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα; Όχι, εμάς δεν μας φτάνει. Πρέπει να σκαλίσουμε τη συνταγή μέχρι να αλλάξει γεύση. Αν δεν την πειράξουμε νιώθουμε ανολοκλήρωτοι και μισοί. Και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να κάνεις μια τέτοια αλλαγή; Με ποιο τρόπο μπορείς να γκρεμίσεις αυτό το ετοιμόρροπο οικοδόμημα που σου βγήκε η ψυχή να στήσεις; Πας και κάνεις και άλλο ένα παιδί!
Τώρα είμαι πιο έμπειρος! Δεν θα πνιγώ στην ίδια κουταλιά νερό. Για να πνιγώ θα πρέπει να είναι μεγαλύτερη κουταλιά, αλλά εγώ είμαι ψημένος και δεν θα πέσω στα ίδια λάθη.
Διάσημες τελευταίες κουβέντες είναι τα παραπάνω γιατί οι αλλαγές ήρθαν πριν καλά καλά γεννηθεί η μικρή (για κοριτσάκι πρόκειται).
Η σύζυγος με την κοιλιά μέχρι το σαγόνι δεν μπορούσε να κάνει πολλά. Λογικό θα μου πεις, αλλά το βάρος του μικρού διαβόλου πέφτει σε εμένα που, παραδόξως, δεν είμαι η μαμά που ζητάει με περίσσιο πάθος. Τί υπεροψία από μέρους μου να σκεφτώ πως έχω την ίδια αξία με τη ΜΑΜΑ! Δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο. Ήρθε η ώρα για νάνι; Αναλαμβάνει ο μπαμπάς γιατί η ΜΑΜΑ δεν χωράει να κατέβει από τις σκάλες. Αλλά και αν χωρούσε πως θα ανέβαινε ξανά επάνω; Έλα μου όμως που ο μικρός ζητάει γοερά τη ΜΑΜΑ. Ξανά και ξανά και ξανά και ξανά. Και ξανά μέχρι να σου σπάσουν τα νεύρα και να φωνάξεις: "ρε Νικολέτα, κατέβα σε παρακαλώ", με την ελπίδα πως θα μπορεί να κατέβει και εσύ δεν θα ξαναχρειαστείς για μερικές ώρες.
Τα κουτσοφέρνεις βόλτα και τελικά βρήκες τρόπο να τον κοιμίζεις χωρίς τη ΜΑΜΑ. Δεν δουλεύει πάντα αλλά είναι προφανές πως πρέπει να βρεις το κλειδί γιατί η αποφράδα ημέρα όπου η ΜΑΜΑ θα μπει στο μαιευτήριο πλησιάζει και για 4 ημέρες εσύ θα είσαι η ΜΑΜΑ και ο μπαμπάς.
Τελικά τη βρήκαμε τη λύση και τα φέραμε τα πράγματα λίγο σε έλεγχο αλλά οι εκκρεμότητες μένουν. Δεν κοιμάται μόνος του, θέλει παρέα για μερικά λεπτά, η και μισή ώρα, ανάλογα με τη διάθεσή του.
Θα τη βρούμε και εκεί τη λύση (την ξέρω αλλά πρέπει να συμφωνήσει και η ΜΑΜΑ).

Τελικά ήρθε και η μικρή. Όμορφη, αγέρωχη, άνετη και, ώ τί έκπληξη, τί αγαλλίαση, πιο ήρεμη από τον αδερφό της. δεν έχει τους πόνους που ταλαιπωρούσαν τον άλλο και έτσι κοιμάται καλύτερα και δεν θέλει τόσες αγκαλιές
Ο μεγάλος βέβαια δεν είναι τόσο σίγουρος ως προς τί συμβαίνει. Του αρέσει αν κρατάει τη "μπαπα" και να τη χαϊδεύει στο κεφάλι. Πολλές φορές του αρέσει και να τη χτυπάει. Γενικά πάντως την έχει δεχθεί σχετικά ήρεμα με μοναδικές εξαιρέσεις όταν η μικρή θηλάζει. Το στήθος του ανήκει δικαιωματικά και είμαι σίγουρος πως δεν βλέπει το λόγο να το μοιράζεται με το νεοφερμένο. Σου λέει "εγώ το έστρωσα το μηχάνημα και εσύ θα το απολαύσεις; Δεν νομίζω!". Κλάμα για να βγει η μικρή από το στήθος. "Γιώργο μου, η μπέμπα πεινάει και έτσι θα πιει γάλα. Έτσι έκανες και εσύ όταν ήσουν μικρότερος. Πάρε ένα κουλουράκι."
Πρέπει να προσέχουμε και τη συμπεριφορά μας στη μικρή όταν είναι μπροστά ο μεγάλος Δεν πρέπει να είμαστε πολύ διαχυτικοί διότι θα αρχίσουν τα όργανα. Πάρε ένα κουλουράκι.
"Σου αρέσει όπως αλλάζω τη σκατωμένη πάνα της αδερφής σου; Έχει πλάκα ε; ΟΧΙ μην πειράζεις την πάνα και γεμίσουμε σκ... παντού!! Πάρε ένα κουλουράκι.
"Θες να παίξουμε με τα παιχνίδια σου; Τί ωραίο αυτοκινητάκι! Κοίτα πόσο γρήγορα πάει! Μην το βάζεις την κούνια της αδελφής σου, δεν της αρέσουν αυτά τα παιχνίδια. ΜΗ το πετάς στο κεφάλι της (δεν θα εκτιμήσει την κίνηση)!! Πάρε ένα κουλουράκι.
Πλούσιος ο φούρναρης.
Φτωχός ο Θοδωρής.
Χοντρός ο Γιώργος
Ε, ρε που μπλέξαμε.